Boncuk okuryazarlığı

Abaküsü okuyun

Boncuklara bakın ve sayıyı söyleyin. Tur başına sekiz çerçeve, her seferinde tek bir beceri ve öğrencilerimizin kullandığı boncuk motorunun aynısı — kayıt yok, kurulacak bir şey yok.

Okumaya başla ↓

🧮 Tur başına sekiz çerçeve. Hiçbir şey kaydedilmez ve istediğiniz an durabilirsiniz.🎁 Ücretsiz, kayıt yok, telefonda çalışır

Nasıl çalışır

Üç adım, sekiz çerçeve

1
Neyi çalıştığınızı seçin
Öğretim sırasına göre dört aşama: yer boncukları, beş boncuğu, basamak değeri ve boş çubuklar. Her biri yeni başlayanların yanlış yaptığı ayrı bir noktayı yalıtır; böylece bir tur her şeyin karışımı değil, çoğunlukla seçtiğiniz beceri olur.
2
Çerçeveyi okuyun
Çerçeve bir sayı tutar ama onu asla açık etmez. Çubukların altında rakam yoktur, erişilebilirlik ağacında da değer bulunmaz; dolayısıyla cevaplamanın tek yolu boncukları okumaktır. Gördüğünüzü yazın ve Kontrol et’e basın.
3
Aynı çerçeveyi yeniden görün
Sonuç, az önce okuduğunuz çerçevenin yanında belirir; bu kez rakamları açık olarak. Hatayı, yeni bir sayıya geçmek yerine gerçekten yanlış yaptığınız sayının üzerinde çubuk çubuk takip edersiniz.

Neyi çalışmak istersiniz?

Tur başına sekiz çerçeve. Hiçbir şey kaydedilmez ve istediğiniz an durabilirsiniz.

Çerçeve 1 / 8

Abaküs yükleniyor…

Boncukları okumak neden onlarla toplama yapmaktan önce gelir

Abaküs derslerinin çoğu toplamayla başlar, oysa takılan öğrencilerin çoğu bir adım öncesinde takılıdır: bir çerçeveye bakıp her boncuğu tek tek saymadan ne tuttuğunu söyleyemezler. Tek bir çubuğun aritmetiği çok küçüktür — kirişin üstündeki tek boncuk 5, altındaki dördün her biri 1 değerindedir ve bir boncuk yalnızca kirişe dayandığı sürece sayılır — dolayısıyla okumanın tamamı, bu bilgileri saymaya değil çubuk başına tek bir bakışa dönüştürmekten ibarettir. Sonradan öğretilen her kural, o bakışın çoktan yerleştiğini varsayar. Küçük dostlar, büyük dostlar, çubuklar arası elde: her biri, zihninizde tuttuğunuz bir çubuk üzerinde yapılan bir yer değiştirmedir ve hâlâ boncuk sayan bir öğrencinin yer değiştirmenin kendisine ayıracak dikkati kalmaz. Sonra, asıl aksayan okuma olduğu hâlde kural zor görünür.

Okuma, aynı zamanda neredeyse hiç tek başına çalışılmayan yarıdır. Çalışma kâğıtları okuma değil cevap ister; bu yüzden bir hata yanlış bir toplam olarak ortaya çıkar ve aritmetiğin mi yoksa çerçevenin okunuşunun mu yanlış olduğunu anlamanın yolu kalmaz. Bu araç ikisini ayırır. Burada hiçbir şey toplanmaz ve hiçbir şey süreyle ölçülmez: çerçeve bir sayı tutar, siz sayıyı söylersiniz ve yanlış bir cevap yalnızca yanlış işaretlenip geçilmek yerine, yeni başlayanların gerçekten yaptığı dört şeyden biri olarak adlandırılır. Bunun yanında edinilmeye değer tek bir alışkanlık var — çubukları, sayının yazıldığı sırayla soldan sağa alın; böylece cevap basamak sırasıyla çıkar ve sonunda yeniden birleştirilmesi hiç gerekmez. Sekiz çerçeve yaklaşık iki dakika sürer; bunu bir kere bir saat yapmak yerine bir hafta boyunca her çalışmadan önce yapmaya değer.

Dört aşama ve her birinin açığa çıkardığı hata

Akla ilk gelen merdiven genişliğe göredir: önce bir çubuk, sonra iki, sonra üç. O merdiven yanlıştır, çünkü yeni başlayanın takıldığı yer genişlik değildir. Aşağıdaki her aşama, baktığınız şey hakkında yeni bir şeye inanmanız gereken bir andır; çubuk sayısı ise o anın kendisi değil, yan etkisidir. Aşamaların kurulduğu üç yanlış okumayı adıyla anmakta yarar var, çünkü bir öğrenci hangisini yaptığını nadiren bilir: kirişin üstündeki boncuk atlanır, yedi iki diye okunur; aradaki sıfır düşürülür, 407 47 diye okunur; ve çubuklar soldan değil en kalabalık yığından okunur, 27 72 diye okunur. Listeyi sırayla ilerleyin ve cevaplar saymak için durmaksızın gelmeye başladığında o aşamayı bitmiş sayın — tek çubuklu iki aşamada çerçeve başına yaklaşık bir saniye, basamak değerinde iki saniye, boş çubuk aşamasında ise üç; oradaki fazladan süre, dolu bir çubuğu saymaya değil, üzerinde hiçbir şey olmayan bir çubuğu denetlemeye gider.

Yer boncukları: Tek çubuk, kirişin altında bir ile dört arası boncuk. Parmağınızla sayın — henüz soyut hiçbir şey yok.
Beş boncuğu: Tek çubuk ve kirişin üstündeki boncuk da işin içine giriyor. Artık tek bir boncuk beş demek; çerçevedeki en büyük sıçrama da bu.
Basamak değeri: İki ya da üç çubuk, hiçbiri boş değil. Aynı boncuklar, hangi çubukta durduklarına göre farklı sayılar demek.
Boş çubuklar: Üç çubuk, biri boş. Boş bir çubuk atlanacak bir çubuk değil, bir sıfırdır — 407’nin 47 diye okunması işte böyle olur.

Öğrencilerin kullandığı çerçevenin aynısı

Bu sayfadaki boncuklar bir abaküs resmi değil. Kani Math uygulamasının içinde çalışan bileşenin tam olarak kendisi; doğrudan oradan yükleniyor: aynı çubuk geometrisi, aynı boncuk aralığı, çubukların üstünde aynı basamak etiketleri ve telefonda da dizüstü bilgisayarda da aynı davranış. Burada okumayı çalıştığınız şey, başka her yerde karşınıza çıkacak olan şeydir; bu, kulağa geldiğinden daha önemlidir. Üsluplaştırılmış bir şema üzerinde çalışan bir öğrenci, gerçek çerçeveyi sonradan yeniden öğrenmek zorunda kalır — üstelik genellikle tam da aritmetiğin, o akıcılığa ihtiyaç duyacak kadar zorlaştığı noktada.

Ekran okuyucuyla çalışır

Her çubuk etiketli bir denetimdir; dolayısıyla çerçeve parmakla olduğu kadar klavyeyle de gezilebilir. Bir soru açıkken çubuklar değerlerini değil boncuk konumlarını anlatır: kabaca “100 sütunu, inen gök boncukları: 1, çıkan yer boncukları: 2” gibi bir şey duyarsınız ve yediyi, tıpkı gören bir ziyaretçi gibi kendiniz bulursunuz. Cevapladıktan sonra çerçevenin değerini söylemesine izin verilir ve rakamlar çubukların altında görünür. Alıştırma her iki durumda da aynıdır; bütün mesele de bu — cevabı sesli okuyan bir erişilebilir sürüm, bu alıştırmanın erişilebilir sürümü olmaz.

Sık sorulan sorular

Boncukların hangi sayıyı gösterdiğini nasıl çıkarırım?

Soldan başlayarak çubukları teker teker alın ve yalnızca kirişe dayanmış boncukları sayın. Kirişin üstündeki boncuk beş, altındaki dördün her biri bir değerindedir; yani inmiş bir gök boncuğu ile yukarı itilmiş iki boncuk yedi okunur. Boş bir çubuk sıfırdır ve yine de basamağını tutar. Çubuk başına saymayı değil, tek bir bakışı hedefleyin.

Çocuğum neden 407’yi 47 diye okuyor?

Çünkü boş bir çubukta görülecek hiçbir şey yoktur; bu yüzden atlanır ve ondan sonraki her rakam bir basamak kayar. Bu, sayma hatası değil basamak kaybettiren bir hatadır ve başka her yerde akıcılık yerleştikten sonra bile sürer — boş çubukların burada kendine ait bir aşaması olmasının sebebi budur. Diğer iki yanlış okuma da şunlardır: kirişin üstündeki boncuğu görmezden gelmek ve en soldaki çubuk yerine en kalabalık yığını önce okumak.

Rakamlar neden ben cevaplayana kadar gizli?

Çünkü soru çerçevenin kendisidir. Bir soru açıkken sayfa; rakam satırını, erişilebilirlik ağacındaki değeri ve tuş takımına konacak her türlü hazır değeri esirger. Böylece cevaba giden tek yol boncuklardır — ekran okuyucu kullanan biri her çubuğun boncuk konumlarını duyar ve aritmetiği kendisi yapar. Kontrol et’e bastığınızda aynı çerçeve değerini söyler; böylece düzeltme, yanlış okuduğunuz sayının üzerine iner.

Bunun yazdırılabilir soroban flaş kartlarından farkı ne?

Aynı beceri, başka bir oda. Kart oluşturucu, üzerinde ekran olmayan bir masa için sabit bir deste basar; kartları bir yetişkin kaldırır ve değerlendirmeyi de kendisi yapar. Burada boncuklar uygulamadan gelen canlı bileşendir, değerlendirme anında olur, yanlış bir cevap hangi yanlış okumayı yaptığınızı adıyla söyler ve yanlış okuduğunuz çerçeve rakamları açık olarak yeniden çizilir. Pek çok aile ikisini birlikte kullanıyor.

Önce “Abaküs nasıl kullanılır” rehberini bitirmeli miyiz?

Yalnızca alet yeniyse. /abacus/how-to-use adresindeki rehber; çerçevenin parçaları, parmak tekniği, basamak değeri ve tümleyenler üzerine yirmi bölüm sürer — o öğretir. Bu sayfa ise boncuk değerlerinin bilindiğini varsayar ve tek bir iş yapar: tur başına sekiz çerçeve ve her turda tek bir beceri, ta ki okumak bir sayma olmaktan çıkana kadar. Orada öğrenin, burada otomatikleştirin.

Tüm soruları görün →